خلاصه: اگر دو قطعه در نرم‌افزار دقیقاً هم‌اندازه باشند، پس از چاپ احتمالاً داخل هم نمی‌روند. فرایند واقعی انقباض، پهنای خط و خطای ابعادی دارد و به لقی نیاز دارد.
«تصمیم درست در چاپ سه‌بعدی از تعریف کاربرد شروع می‌شود، نه از انتخاب تصادفی تنظیمات.»
پیش از شروع چه چیزهایی را مشخص کنیم؟
- کاربرد واقعی و محیط استفاده مشخص شده است.
- ابعاد نهایی و نقاط اتصال اندازه‌گیری شده‌اند.
- اولویت میان ظاهر، استحکام، زمان و هزینه روشن است.
- برای ابعاد یا عملکرد بحرانی، نمونه آزمایشی در نظر گرفته شده است.
لقی وابسته به نوع اتصال
اتصال لغزشی، چفت فشاری و لولای متحرک هرکدام فاصله متفاوت می‌خواهند. یک عدد ثابت برای همه مدل‌ها وجود ندارد.
سوراخ‌ها اغلب کوچک‌تر درمی‌آیند
هندسه دایره، فشار خطوط و کالیبراسیون می‌توانند قطر مؤثر سوراخ را کاهش دهند. جای پیچ دقیق بهتر است پس از نمونه آزمایشی نهایی شود.
نمونه تلرانس بسازید
پیش از چاپ مجموعه بزرگ، نوار کوچکی با چند فاصله چاپ کنید تا مناسب‌ترین چفت برای همان دستگاه و ماده مشخص شود.
چک‌لیست عملی
- نوع اتصال و تعداد دفعات بازشدن را تعیین کنید
- جهت چاپ قطعات جفت را ثابت نگه دارید
- برای سوراخ بحرانی امکان برقوکاری در نظر بگیرید
- تلرانس را با همان ماده نسخه نهایی آزمایش کنید
جدول تصمیم‌گیری سریع
| نوع اتصال | هدف |
|---|---|
| فشاری | نگهداری محکم و دفعات بازشدن کم |
| لغزشی | حرکت روان بدون گیرکردن |
| لولایی | آزادی حرکت کنترل‌شده |
| پیچ و مهره | مونتاژ قابل بازگشت |
از سفارش سه‌بعدی
چند مدل پیشنهادی برای شروع
پرسش پرتکرار
چه مقدار لقی مناسب است؟
به دستگاه، ماده، جهت و اندازه قطعه بستگی دارد؛ برای اتصال مهم، آزمون چندگزینه‌ای مطمئن‌ترین روش است.